Δεκέμβριος 2002

Αλήθεια, είδατε την πολυδιαφημισμένη «εντυπωσιακή βροχή διαττόντων» στα μέσα Νοεμβρίου, «που όμοιά της δεν θα επαναληφθεί παρά μόνο μετά από δεκαετίες»;

Πώς; Όχι; Δεν την είδατε;

Για να λέμε την αλήθεια, ακόμα και μια σουπερνόβα περνά απαρατήρητη στον νυχτερινό ουρανό της πόλης που μοιάζει ολοένα και περισσότερο με τηλεοπτική οθόνη συντονισμένη σε κανάλι δίχως εκπομπή, για να παραφράσω και λίγο τις πρώτες αράδες του Νευρομάντη.

Ένας στους τέσσερις κατοίκους του πλανήτη δεν μπορεί πλέον να δει το υπέροχο φωτεινό ποτάμι του Γαλαξία στο νυχτερινό ουρανό από τον τόπο διαμονής του (Βήμα, 21.8.2001). Αιτία η «φωτεινή ρύπανση» που ολοένα και γιγαντώνεται. Στα σχολικά βιβλία μαθαίναμε κάποτε ότι «οι ορατοί δια γυμνού οφθαλμού αστέρες ανέρχονται σε 5.000». Όχι πολλά χρόνια αργότερα, το 25% του παγκόσμιου πληθυσμού δεν βλέπει αυτό που έβλεπαν οι πρόγονοί του απλώς και μόνο στρέφοντας τα μάτια στον ουρανό.

Σε πρώτο επίπεδο, η παγκόσμια φωτεινή ρύπανση στερεί τον άνθρωπο από τη μαγεία και την ομορφιά του έναστρου ουρανού. Σε δεύτερο επίπεδο επιβαρύνει το έργο των αστρονόμων. Σε τρίτο επίπεδο, αποτελεί την εξωτερίκευση ενός βαθύτερου φόβου προς τα άστρα, προς το σύμπαν, όπως ακριβώς το περιέγραψε ο Άρθουρ Κλαρκ στο ανεπανάληπτο City and the Stars πριν από μισό αιώνα. Μόνο που ο Κλαρκ τοποθετούσε την στρατηγική αυτή υποχώρηση του ανθρώπου μπροστά στο σύμπαν στο απώτατο μέλλον…

Λοιπόν, έχετε προσέξει πόσο νωρίς στήθηκε ο φωτεινός χριστουγεννιάτικος διάκοσμος φέτος στους δρόμους της Αθήνας;

Κάθε χρόνο φωτάκια, παραφωτάκια και φωτεινές γιρλάντες όχι μόνο στήνονται νωρίτερα αλλά παραμένουν και για περισσότερο χρόνο. Στην οδό Πατησίων λόγου χάρη, κάτι φωτεινά πεντάκτινα άστρα (χε-χε!) τόοοσα με το συμπάθειο δεν αποκαθηλώθηκαν καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου (ή στήθηκαν πολύ πιο νωρίς από άλλες χρονιές).

Θα πείτε, τι κάθεσαι και σκας που δεν φαίνονται πια τα άστρα; Χμμ, δεν έχετε και άδικο. Ποιος στρέφει τα μάτια του στον ουρανό πλέον, αφού όλοι είναι απασχολημένοι με το να κοιτάνε τον αφαλό τους;

Μεταφορικά βέβαια, γιατί αυτό που κοιτούν όλοι είναι η φθορίζουσα επιφάνεια της οθόνης της TV ή του υπολογιστή.

Στη Βρετανία ένας νέος ιός κάνει θραύση στους τηλεθεατές. Όχι, δεν πρόκειται για γρίπη ή Coxcakie (τον θυμάται κανείς αυτόν τον τελευταίο;). Στις 14.11.02 το BBC μετέδωσε ότι μια πρόσφατη έρευνα από 200 γιατρούς του ασφαλιστικού κολοσσού Norwich Union Healthcare έδειξε ότι λίγο μετά την τηλεθέαση ειδήσεων, ιδιαίτερα ιατρικού περιεχομένου ή μιας σαπουνόπερας με ιατρικές αναφορές, οι τηλεθεατές πηγαίνουν τρεχάλα στο γιατρό ή στις κλινικές παραπονούμενοι για συμπτώματα παρόμοια με εκείνα που αναφέρθηκαν ή τα οποία παρουσίαζε ο εκάστοτε πρωταγωνιστής ή πρωταγωνίστρια του σίριαλ.

Πρόκειται, λέει, για το νεόκοπο Σύνδρομο Telly-Belly (είδατε πόσο γρήγορα συγκεκριμενοποιήθηκε;)

Στο βιβλίο μου Μαύρα Υπόγεια Ρεύματα έγραφα: «Αυτό που κάποτε δεν θα γινόταν καν αντιληπτό, ή θα συγκαταλεγόταν σαν μια ακόμη μορφή υποχονδρίασης, αποτελεί σήμερα κανονική ασθένεια που βεβαίως πρέπει να αντιμετωπιστεί ιατρικώς. Τα νέα «παθολογικά σύνδρομα» ξεπηδούν στη σύγχρονη εποχή σαν μανιτάρια… Η πραγματικότητα τέτοιων προβλημάτων παγώνει και συγκεκριμενοποιείται σε νέα μορφώματα. Δεν είναι περίεργο που πολλά από τα συμπτώματα του Συνδρόμου του Κόλπου είναι ταυτόσημα με εκείνα του ινομυαλγικού συνδρόμου, αλλά και άλλων «μυστηριωδών» ασθενειών όπως η Πολλαπλή Χημική Ευαισθησία (MCS) και το Σύνδρομο Χρόνιας Κόπωσης (CFS)».

Ένας από τους γιατρούς της βρετανικής έρευνας ήταν κυνικά ειλικρινής λέγοντας κάτι που μάλλον του ξέφυγε: «Εν γένει πιστεύω ότι οι γιατροί καλωσορίζουν το αυξανόμενο ενδιαφέρον του κόσμου για την υγεία του. Είναι πολύ καλύτερα έτσι από το να έχουμε ασθενείς που περιμένουν να αρρωστήσουν και μετά να περιμένουν από το γιατρό να κάνει τα πάντα γι αυτούς»

Σύμφωνα με τους ίδιους γιατρούς, μόνο ο ένας στους τέσσερις «ασθενείς» που αυτοδιαγνώνεται έχει τελικά κάποιο δίκιο, αλλά όλοι πρέπει να βγάλουν το ψωμί τους, έτσι δεν είναι;

Ένας στους δυο Βρετανούς θα ένιωθε χαμένος χωρίς τηλεόραση (Βήμα, 29.8.2001). Δεν ξέρω πόσο είναι το αντίστοιχο ποσοστό στη χώρα μας. Λύστε μου όμως μια απορία; Γιατί έχω την εντύπωση ότι οι φανατικοί τηλεθεατές όλων αυτών των «reality» νιώθουν ανεξήγητη κόπωση, υπνηλία, βαρεστημάρα, ανία, και εν γένει ένα «νταούνιασμα» και μια γενικότερη έλλειψη ενδιαφέροντος για σχεδόν οτιδήποτε;

Στα μέσα Νοεμβρίου έγινε η (δευτεροβάθμια) δίκη του τύπου που είχε βγει κάποτε με ένα κουμπούρι και σκότωνε ή άφηνε ανάπηρους όσους φουκαράδες συναντούσε, οι οποίοι είχαν την ατυχία να διαθέτουν σκουρότερο δέρμα από τον Άριο Ελληναρά. Ο κατηγορούμενος υποστήριξε ότι έπαιρνε διαμέσου της τηλεόρασης εντολές από… πολιτικά πρόσωπα να σκοτώσει με αντάλλαγμα χρήματα και… μια πολυκατοικία.

«Από τις ευρωεκλογές και μετά άρχισε να μπαίνει η τηλεόραση μέσα μου», είπε ο κατηγορούμενος στην απολογία του. «Μετά είχα την αίσθηση ότι όπου και να πήγαινα κάποιος με παρακολουθεί… Όλα τα μέσα ενημέρωσης ασχολούνταν μαζί μου κι εμένα μου άρεσε αυτό» (Βήμα, 13.11.02).

Ο κατηγορούμενος κρίθηκε υγιέστατος από τους ψυχιάτρους. Αχ και να μπορούσαν να προβλέψουν και κάτι αντί να ανταγωνίζονται ποιος θα κάνει την πιο δυσνόητη διάγνωση κατόπιν εορτής…

Μην ανησυχείτε όμως. Γιατροί άλλων ειδικοτήτων τα καταφέρνουν καλύτερα. Να, διαβάζω ας πούμε στην Καθημερινή (6.10.02) ότι κάθε 8 δευτερόλεπτα (ούτε 7, ούτε 6) έχουμε και ένα νεκρό από το τσιγάρο. «Ένας ‘Τιτανικός’ κάθε 78 λεπτά θα είναι το 2030 ο φόρος τιμής στη συνήθεια του καπνίσματος», αναφέρει γνωστός πνευμονολόγος. Διότι ως γνωστόν οι καπνιστές προσβάλλονται από κάθε πάθηση που έχει ανακαλύψει η ιατρική (ακόμα κι από αυτές που δεν έχει ανακαλύψει ή επινοήσει ακόμα).

Διαβάζω επίσης (Βήμα 19.11.02) ότι η μάστιγα του καπνίσματος έχει προκαλέσει χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια σε εννέα στα εκατό άτομα στην Ελλάδα, η οποία σύμφωνα με τα μέλη του Ιερατείου με τις λευκές μπλούζες ανήκει στις «χώρες υψηλού κινδύνου».

Α, ναι, τα κρούσματα της νόσου εμφανίζονται αυξημένα στα χωριά με τον καθαρό αέρα και όχι στις μολυσμένες πόλεις όπου ως γνωστόν το Τρομερό Νέφος σκοτώνει και δεν πληρώνει. Πώς εξηγείται αυτό; «Απλό», λένε οι γκουρού με συγκαταβατικό χαμόγελο. «Στα χωριά οι άνθρωποι μαζεύονται στα καφενεία όπου καπνίζουν πολύ κι ο χώρος μετατρέπεται σε θάλαμο αερίων». Κι εκείνοι που δεν καπνίζουν; ξαναρωτάμε με ηλίθια αφέλεια. «Μα αυτοί εισπνέουν τον καπνό των άλλων», απαντούν οι γκουρού με ελαφρύ εκνευρισμό.

Έτσι λοιπόν μαθαίνουμε ότι στις πόλεις τα καφενεία, οι καφετέριες, τα κέντρα διασκέδασης, οι ταβέρνες, τα μπαράκια, τα σκυλάδικα και τα κλαμπ διαθέτουν ατμόσφαιρα καθαρότερη κι από εκείνη που επικρατεί στην κορυφή του Ολύμπου. Ότι αποτελούν πραγματικές αντικαπνιστικές οάσεις από αυτές που θα ζήλευαν ακόμα και οι φανατικότεροι αντικαπνιστές ζηλωτές της Καλιφόρνιας!

Όμως οι επιστήμονες Ξέρουν Καλύτερα. Όπως τις προάλλες που συζητούσα με πέντε φοιτητές της Ιατρικής. Ούτε ένας απ’ αυτούς δεν ήξερε τι θα πει «ανδρολόγος», «υγιεινολόγος» ή «τουρνικέ». Κυριολεκτικά δεν ήξερε!

Ναι ξέρω, «μεμονωμένο περιστατικό». Σαν τα «ιατρικά λάθη».

Σύμφωνα με σχετικά πρόσφατο δημοσίευμα της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας, «διαστάσεις χιονοστιβάδας παίρνουν οι υποθέσεις ιατρικών λαθών που κατακλύζουν τα ελληνικά δικαστήρια. Μόνο στο διοικητικό πρωτοδικείο της Αθήνας έχουν κατατεθεί το πρώτο οκτάμηνο του 2002 περισσότερες από 70 αγωγές κατά δημοσίων νοσοκομείων για παραλείψεις ιατρών. Ολόκληρο το 2001 οι αγωγές ήταν περίπου 50, ενώ το 2000 είχαν κατατεθεί μόλις 15!»

Και για να αλλάξουμε θέμα (αλλά όχι κλίμα), η NASA λέει απέσυρε τελικά την πρωτοβουλία της να χρηματοδοτήσει την έκδοση ενός βιβλίου που θα προσπαθούσε να αποδείξει ότι η Αμερικανική Υπηρεσία Αεροναυτικής και Διαστήματος δεν είναι ελέφαντας, απαντώντας σε όλους τους ηλίθιους που υποστηρίζουν ότι οι αποστολές Απόλλων προς τη Σελήνη δεν έγιναν ποτέ. Λίγα 24ωρα πριν είχε αναθέσει την συγγραφή του βιβλίου στον γνωστό αεροδιαστημικό επιστήμονα και συγγραφέα Τζέημς Όμπεργκ. Ήταν βεβαίως μια βλακώδης πρωτοβουλία, που η εσπευσμένη απόσυρσή της την κατέστησε βλακωδέστερη. Η NASA δεν θα μπορούσε να χειριστεί με ηλιθιωδέστερο τρόπο το θέμα. Αλλά απ’ ό,τι φαίνεται το Δημόσιο είναι ίδιο σε κάθε γωνιά του πλανήτη σε θέματα ευελιξίας, ευστροφίας και IQ.

Κατόπιν τούτου αναμένετε νέα έκρηξη παρανοϊκής συνωμοσιολογίας εν μέσω επιδημίας οξείας Ριαλιτισοουίτιδας.

Επειδή όμως κι εγώ με βαρέθηκα με τόση γκρίνια και μεμψιμοιρία, βάζω μια τελεία και τρέχω να ανοίξω την τηλεόραση για να δω τι έγινε απόψε στη «Φάρμα των Ζώων».

Καλές γιορτές και ραντεβού του χρόνου!


Το ανέκδοτο (;) του μήνα:

Ξέρετε γιατί εμείς οι Hellenes είμαστε πιο έξυπνοι από ΟΛΟΥΣ τους άλλους λαούς της Γης (και ίσως του Γαλαξία); Επειδή η γλώσσα μας έχει τα περισσότερα φωνήεντα από κάθε άλλη γλώσσα! Κι επειδή η χρήση φωνηέντων στον προφορικό λόγο επιβάλλει συχνή εισπνοή και εκπνοή, ο εγκέφαλος οξυγονώνεται αποτελεσματικότερα με αποτέλεσμα την αύξηση της ευφυϊας…

Γελάσατε; Μα γιατί; Δεν είναι καθόλου αστείο. Το Είπε Η Τηλεόραση. Και συγκεκριμένα, ένας ανεκδιήγητος τύπος σε ένα ανεκδιήγητο κανάλι σήμερα το μεσημέρι.

Και όχι σαν ανέκδοτο…


Αρχείο Επικαιρότητας

2002: Νοέμβριος